Vlaamse pers wordt Belgisch
De naamsverandering van de "Vlaamse Uitgeversmaatschappij" staat symbool voor een snelle belgicisering van de Vlaamse pers. De eigenaarsfamilie Leysen van de VUM heeft zich radicaal uitgesproken tegen het manifest van de groep In de Warande voor Vlaamse zelfstandigheid, en voor uitbreiding van het Brusselse Gewest. Aan de top van de ex-VUM, thans Corelio, komt een Waal, Bruno de Cartier, die voorheen de leiding had van Vers l'Avenir; naast zijn functie van financieel directeur van de hele groep, dus ook van De Standaard, vormt deze De Cartier een tweespan met Standaard-hoofdredacteur Vandermeersch aan de redactionele leiding van de hele krantengroep, wat betekent dat een Waal over tenminste een soort vetorecht zal beschikken inzake de redactionele standpunten van De Standaard.
Naar aanleiding van zijn dertigjarig bestaan heeft de VUM een herdenkingsalbum uitgegeven waarin vrijwel niets wordt gezegd over het redactionele verleden van De Standaard, maar wel teksten staan als "Het Belgische volk sluit prinses Mathilde in de armen".
Mark Grammens in Journaal, 3 augustus 2006



Reacties
Cogito
donderdag, 20 juli, 2006 - 13:08De BUM. What`s in a word.
Eddy B.
donderdag, 20 juli, 2006 - 14:38Leysen zal dan wel ook binnenkort in de adelstand verheven worden zeker? Weer een liberaal die door LVB zal geprezen worden :-)
Eddy
LVB
donderdag, 20 juli, 2006 - 16:07Vader Leysen liberaal? Don't think so...
Nicolas Raemdonck
donderdag, 20 juli, 2006 - 17:02Wat is vader Leysen dan wel?
LVB
donderdag, 20 juli, 2006 - 17:17"De volksmond zegt natuurlijk dat André Leysen een CVP-figuur is, maar zo evident is dat niet meteen. Een feit is wel, dat hij al een kwarteeuw trouw heeft mogen rekenen op de CVP en op de ACV om zijn weg te maken, met de NIM door Ahlers en Gevaert, en dan door De Standaard. Leysens alliantie met de NIM is een schoolvoorbeeld van de perfecte verwevenheid van politieke invloed met privé-ondernemerschap, met enig overheidskapitaal als cadeau."
Uit: Wie is André Leysen, Jules Fabre, uitg. Reflex, 1988.
LVB
donderdag, 20 juli, 2006 - 17:26"Het Amerikaanse begrip van vrijheid is dat de enkeling alle vrijheden heeft, zolang hij het leven en het bezit van zijn medeburgers niet in gevaar brengt. De rol van de Staat wordt, waar mogelijk, beperkt tot die van opziener. Ook deze ongebreidelde vrijheid is in een steeds complex wordende wereld niet wat we wensen.
Tenslotte blijft er de Europese visie op de vrijheid. De enkeling kan zich vrij uiten, maar zijn daden zijn onderworpen aan een door het staatsgezag opgelegd, uitgebreid stel voorschriften, met het doel niet enkel een vrij maar ook een zo rechtvaardig mogelijk bestel tot stand te brengen"
André Leysen in "Krisissen zijn uitdagingen", Lannoo, 1984.
Jöe
donderdag, 20 juli, 2006 - 20:24Ik denk ook dat André Leysen een "pragmatische" tsjeef is. Ik situeer hem in de conservatief-liberale hoek, eigen aan de franstalige antwerpse bourgeoisie. Ja, al heeft hij het imago van flamingant, - correct me, familie Leysen ,if I'm wrong - ik meen me te herinneren dat er ten huize van hem frans met de kinderen gesproken werd.
Nicolas Raemdonck
donderdag, 20 juli, 2006 - 20:44"Tenslotte blijft er de Europese visie op de vrijheid. De enkeling kan zich vrij uiten, maar zijn daden zijn onderworpen aan een door het staatsgezag opgelegd, uitgebreid stel voorschriften, met het doel niet enkel een vrij maar ook een zo rechtvaardig mogelijk bestel tot stand te brengen"
Prachtig citaat voor willekeur.
LVB
donderdag, 20 juli, 2006 - 20:46"De enkeling kan zich vrij uiten". We schreven 1984.
Eric Jans
donderdag, 20 juli, 2006 - 20:54Het Vlaamse volk zal zichzelf moeten doen respecteren, zoals het Catalaanse volk dat heeft gedaan en doet.
Het heeft uiteraard alles met vrijheden te maken, Luc. Maar ook met de context waarin je vrijheden vrijwaart. De Belgische context blijkt elke dag meer de minst juiste te zijn.
Leysen zet zich zondermeer af tegen Vlaanderen door in de huidige omstandigheden andermaal en manifest voor België te kiezen op een cruciaal moment: die van een Vlaamse doorbraak.
Leysen wedt andermaal op het verkeerde paard. Het zal hem zuur opbreken. De Vlaamse bevolking pikt dat elke dag minder en minder. We naderen het punt waarop we zullen breken met dit soort politiek van de Vlaamse bevoogding en uitverkoop.
Hoe hard sommigen daar ook mee mogen lachen... niet lang meer! Vlaanderen staat véél korter voor zijn volledige onafhankelijkheid dan vele Vlamingen zelf durven en kunnen geloven. Véél en véél korter!
Waaraan je dat merkt? Aan onzinnige paniekbeslissingen als een naamsverandering als deze en de daarmee gepaard gaande aanstelling van een Francofoon directeurtje om in bepaalde Belgicistische kringen - waar wel degelijk altijd méér paniek heerst! - wat gemoedsrust te doen wederkeren. Want zelfs een Leysen danst naar de pijpen van zijn belanghebbenden. Niks voor niks.
Maar... het is te laat... de vogel is gevlogen. Zo'n naamsverandering zal het tij niet kunnen keren. Vlaanderen gaat voor zelfbestuur. Is het niet mét Leysen, dan is het maar zónder hem.
Wat dat laatste betreft: 'niet toevallig... De Schandaard!'
Briggs
vrijdag, 21 juli, 2006 - 20:13Who needs newspapers when you have the internet and LVB + Brussles Journal & Van Balberghe?