Compromissencultuur en de demonisering van rechts

De geschiedenis van de Belgische natie vertoont namelijk een permanente tendens om tegenstellingen te verdoezelen. De fameuze compromissencultuur zit dieper ingebakken dan we denken, en leidt tot een intellectuele impasse die vooral voor Vlaanderen nefast is. Daarbij worden de termen ‘conservatief’, ‘rechts’ en ‘extreem-rechts’ niet als oriënterende begrippen gebruikt, maar veeleer als scheldwoorden voor individuen en groepen die deze compromissencultuur niet toegenegen zijn. De slechte Belgen dus. Wie morrelt aan het status-quo, en een verregaande staatshervorming voorstelt, krijgt het etiket ‘conservatief’ toebedeeld,- een flagrante paradox die moeiteloos overeind schijnt te blijven doorheen het koffiedik kijken van de politieke commentatoren.

Johan Sanctorum op zijn weblog "Visionair België", 1 september 2007

Reacties

#49427

BC

 

actuabelgica.blogspot. "Door: Peter Van de Ven. Van een "krijgskunstenaar en vredesactivist", gaf iemand als omschrijving van mijn bijdragen op "Dignita"."

@PVDV: die persoon is Sanctorum, lijkt mij? (op zijn site, bij "aanbevolen": "Dignita: 'Reflecties over menselijke waardigheid', blog van krijgskunstenaar en vredesactivist Peter Van de Ven"). Ik vroeg me al eens af of je er geen problemen mee hebt dat die man allesbehalve je ideeën over België is toegenegen. Toch net dat waar je het hardst op focust? (spijtig genoeg, vind ik. Je drie andere blogs interesseren mij meer maar zijn niet echt groot of actief)

#49431

Peter Van de Ven

 

@ BC:

-->"Ik vroeg me al eens af of je er geen problemen mee hebt dat die man allesbehalve je ideeën over België is toegenegen."

Waarom? Ik denk wel dat Johan en ik wel ook op andere punten van mening (zullen) verschillen, gelukkig maar, want "honest" meningsverschil is "gezond" en "vruchtbaar".

Je zou de vraag andersom kunnen stellen: N-VA beweert een "gewoon" civiel-nationalisme na te streven, Spirit wil een "interculturele samenleving", maar hoe rijm je dat met een afwijzing van "De Walen" of van "België"? Of hoe rijm je dat met een verheerlijking van "Vlaamse identiteit"?

Ook is het zo dat het probleem niet draait over "Vlaams" maar over "nationalisme". Ik ben voorstander van maximale godsdienstvrijheid en juist daarom ook van zero-tolerantie tgv fundamentalisme. Het verschil zit in het recht op beleven versus de arrogantie dit beleven aan anderen te willen opleggen.

Ik zal dus de eerste zijn om het recht op "Vlaams-minnendheid" te onderschrijven, en tegelijk ook de eerste om Vlaams-nationalisme als fundamentalisme af te wijzen, omdat ik "het recht op afvalligheid" of "niet deelnemen" essentieel vind voor godsdienstvrijheid.

Van mij mag iedereen die graag Stella drinkt, Stella drinken, maar niemand moet het mij opdringen als ik liever een Brugs witbier wil, of wat dan ook. Dat is het verschil: België is als liberale rechtstaat een legaal kader voor redelijke zefbeschikking, in een onafhankelijk Vlaanderen moet iedereen een "echte Vlaming" zijn, wat dat ook betekent, een aanslag op de redelijke zelfbeschikking.

Wat vindt Johan over "het recht op afvalligheid" of "niet deelnemen"? Misschien een interessant onderwerp voor hem.

-->"Toch net dat waar je het hardst op focust? "

Correct, jammer genoeg, en onder druk van de omstandigheden of "politieke actualiteit".

Anderzijds staan ze niet los van elkaar: hoe ga je ermee om als je de samenleving om je heen ziet afglijden naar het fundamentalisme? Ik neem aan dat liberale progressieve moslims dat probleem in Iran ook hebben, en zo sluit "Actua Belgica" aan bij de andere blogs. "Groen en liberaal" zal de "centrale" blog worden.

Ik moet toegeven dat het feit dat "de mensen op straat", die men dagelijks tegenkomt, voor een belangrijk deel vatbaar zijn voor dit fundamentalisme, een principieel probleem stelt waar ik nog geen antwoord op heb.

#49445

Peter Van de Ven

 

-->"een flagrante paradox die moeiteloos overeind schijnt te blijven doorheen het koffiedik kijken van de politieke commentatoren"

Johan zit er hier ferm naast. Het zijn de confederaal-separatisten die spreken over een "moderne" staatshervorming, alsof Vlaams-nationalisme een expressie van moderniteit zou kunnen zijn (quod non). En Belgicisten worden bij wijze van strawman naar 1830 verwezen door flaminganten, wat Johan hier aangeeft met "paradox".

Vlaams-nationalisme is een expressie van ultra-reactionair anti-liberalisme, met historische wortels in het ultramontanisme (Gezelle->Verschaeve->Wouter Beke). Het (federale) België daarentegen is juist de belichaming van de liberale democratische rechtstaat, erfgenaam van de Verlichting, van de moderniteit.

#49485

Govaert Jan

 

De tragiek of het ideologisch drama van Vlaanderen was en is dat om hun rechtmatige eisen te kunnen bekomen ze in de loop der tijden en dit vanaf het ontstaan van België ze noodgedwongen zijn geworden om meer en meer naar rechts op te schuiven.
In het licht van de twee voorgaande eeuwen is dit vrijwel uniek daar overal elders ter wereld alle etniën en volkeren, die zich willen ontdoen hebben of verzet hebben tegen een vreemde macht of onderdrukking intern of extern, zich meestal groepeerden onder of bediend hebben van links geöriënteerde ideologieën.
Daarom is het rechtse gedachtengoed, die de vrij denkende mens kenmerkt, de achillespees van dit streven naar meer zelfstandigheid en werd dit kenmerk hét obstakel en zeker na Mei ’68 toen de maatschappij volledig naar links overhelde en elke andere mening als volkomen reactionair werd gebrandmerkt.
Conclusie; moest dit rechtmatig streven een hoofdzakelijk linkse pendant in zich gedragen hebben dan hadden we al veel eerder een Vlaamse zelfstandigheid bekomen.
Met andere woorden het uitblijven van de zelfstandigheid heeft in eerste instantie veel meer te maken met het karakter van dit zelfstandigheidsstreven dan met de zelfstandigheid op zich.

#49576

tweaker

 

meningen verschillen nu eenmaal... maar dat willen linksen niet tolereren... het is hun mening die telt en de rest moet gefnuikt worden... wie is hier intolerat?