Reuzen versus dwergen op stelten
In De tovenaar van Oz blijkt de grote groene reusachtige wizard een onbetekenend mannetje achter een gordijn te zijn, dat met hendels en kettingen het gezicht van de nepreus bedient. (...) Als je een reus ziet, kijk dan eerst naar de positie van de zon en controleer of de reus niet de schaduw van een pygmee is, zei de schrijver Novalis. Het herkennen van dwergen is belangrijk voor je toekomst. Het zorgt ervoor dat je geen tijd verspilt aan een leider die je tijd niet waard is.
Je kunt dwergen op stelten aan drie dingen goed herkennen. Deze valse reuzen hechten allereerst zeer veel belang aan formaliteiten. Titel, aanspreking, de speciale parkeerplaats en al dat soort uiterlijkheden worden door hen zeer hoog in het vaandel gedragen. (...) Een tweede kenmerk van dwergen op stelten is dat ze conservatief zijn. (...) Waar reuzen een dag zonder verandering als een verloren dag zien, leggen zij de nadruk op al het goede uit het verleden en dat wat vroeger gewerkt heeft toch niet ter discussie hoeft te worden gesteld. (...) Dwergen op stelten (...) zijn nooit verantwoordelijk wanneer iets fout gaat. Het heeft altijd te maken met onbekwame medewerkers, medewerkers die onbetrouwbaar bleken of medewerkers die niet deden wat ze gevraagd hadden. Bij dwergen op stelten is er altijd wel iemand verantwoordelijk, maar nooit zijzelf, zelfs niet voor een klein stukje.
Noël Slangen in het boek "Praten met reuzen - Of hoe je met leiders werkt en communiceert", uitg. Lannoo Campus, ISBN 9789077442623



Reacties
ST
woensdag, 30 september, 2009 - 23:08Allé, dwergen op stelten zijn blijkbaar altijd conservatieven.... Hoe zielig kan je zijn in een boek. Zijn andere opmerkingen zijn wel relevant: hoeveel ministers steken zich niet weg achter hun "kabinet" of "hun medewerkers". Of onlangs nog die professor die plagiaat pleegde en het op een assistent stak.
Anderzijds vermoed ik dat er heel wat echte reuzen zijn die wel enorm veeleisend zijn omtrent banale zaken.
EricJans
donderdag, 1 oktober, 2009 - 07:44Aan de Vlaamse Parlementsvoorzitter Jan Peumans:
Kun je die gerechtelijke onderzoeken tegen dit onbenul weer eens wat re-activeren zodat deze gangster op krukken er mee ophoudt zijn kop boven het gras uit te steken.
Voor hij de hele boel weer op stelten zet kan hij best aan zijn verjaarde gerechtelijke dossiers herinnerd worden.
Noël Slangen kan best pro-deo-adviseur van de Opel-VLD worden: ze zijn zich daar aan 't afvragen wie waardig is om veurzitter te spelen.
Net als Sp.anciaux en cd&B heeft VLD maar één wezenlijk probleem dat ze niet onder ogen willen zien, dat ze niet gezegd willen hebben en waarvoor figuren als Slangen jarenlang werden ingehuurd om de polemiek te vervalsen.
Het probleem is NIET hun linkse of rechtse benadering, NIET hun economische visie, NIET eens hun visie op asielbeleid... het is hun Belgische gezindheid ten nadele van het Vlaamse autonomiestreven.
Maar Noël Slangen probeert zich publiek te re-animeren met dit boek en dat gun je hem beter niet. Het is alsof G. Lippens over twee jaar zou uitpakken met een boek over 'Minou, mijn lieve huisdier'.
Marco
donderdag, 1 oktober, 2009 - 11:19@Eric Jans: "Minou, mijn lieve huisdier" zou het niet beter zijn "Mes promenades dans le Bois Sauvage." ;-)
traveller
donderdag, 1 oktober, 2009 - 11:21@ Marco
Zeer goed gevonden, proficiat.