Een Franse journalist over Leterme I
Reynders heeft zachtjes geprobeerd om de post van Eerste Minister op te eisen. Maar een Franstalige premier in België, dat zou hetzelfde zijn als een katholiek die Opperste Gids van de Iraanse Revolutie wordt... (...)
Als in het verleden een Vlaming minister van Buitenlandse Zaken werd, dan ging Defensie naar een Franstalige. Deze keer hebben de Vlamingen, net als in de overgangsregering-Verhofstadt, de hand gelegd op alle prestigieuze posten: Buitenlandse Zaken, Defensie, Binnenlandse Zaken, Immigratie. Voor het buitenland zal België een uitsluitend Vlaams imago hebben, en dat is een primeur.
De Franstaligen stellen zich in essentie tevreden met de "sociale" ministeries: werkgelegenheid, sociale zaken, gezondheid, pensioenen, ontwikkelingshulp, enz. Met andere woorden, de portefeuilles die het meeste uitgeven en die essentieel ten goede komen aan het zuiden van het land. Is het een toeval dat het juist die bevoegdheden zijn die de Vlamingen willen regionaliseren? (...)
Jean Quatremer, Brussels correspondent van de Franse krant Libération, op zijn weblog, 20 maart 2008



Reacties
EricJans
vrijdag, 21 maart, 2008 - 09:115 Franstalige staatssecretarissen, 2 Vlamingen : Franstalig overwicht in regering-Leterme compleet
20.03.2008 14.15u - De contouren van de regering-Leterme I worden nu wel heel erg duidelijk. Eerst heeft Leterme het institutionele luik uit het regeerakkoord gelicht, om de Franstaligen niet te veel voor het hoofd te stoten.
Vandaag blijkt dat de Vlamingen voor een tweede keer gerold worden. Naast de grondwettelijke pariteit in de ministerraad kan men niet. Onbegrijpelijk is echter dat Leterme toestaat dat van de zeven staatssecretarissen, er 5 Franstaligen en slechts 2 Nederlandstaligen zijn. Dit onevenwicht is nooit gezien.
Meteen is meer dan aangetoond dat dit een regering is die door de Franstaligen gedomineerd wordt. De truc met de staatssecretarissen kan zelfs niet verdoezelen dat Leterme de Vlamingen in het algemeen en zijn eigen kiezers in het bijzonder op een grandioze manier aan het oplichten is.
Bruno Valkeniers
Voorzitter Vlaams Belang
Gerolf Annemans
Volksvertegenwoordiger
Joris Van Hauthem
Senator
traveller
vrijdag, 21 maart, 2008 - 09:54Vooral het feit dat ALLE financiele- en uitkeringsministeries in handen zijn van de franstaligen legt het accent op de waalse bekommernissen en bedoelingen.
VI
vrijdag, 21 maart, 2008 - 17:26"Maar een Franstalige premier in België, dat zou hetzelfde zijn als een katholiek die Opperste Gids van de Iraanse Revolutie wordt"
zonder overdrijving?
EricJans
zondag, 23 maart, 2008 - 08:17Hier Leterme I in cijfertjes: door de Vlaamse VolksBeweging.
Leesgenot. (http://www.vvb.org/actueel/...)
Franstalige kleptomanie
De Franstaligen zijn in de meerderheid in de regering Leterme-I. De Vlamingen hebben slechts twee staatssecretarissen, de Franstaligen niet minder dan vijf. De Franstaligen (en Yves Desmet, De Ochtend, 21 maart) vinden dit maar ‘logisch’ ook: de regering wordt gesteund door 53 Franstalige kamerleden, tegenover slechts 48 Vlaamse, als we alle N-VA'ers meetellen. ‘Niet minder dan drie partijen moesten immers bediend worden.’ Dat moet zowat de bekaktste redenering zijn van de jongste duizend jaar. Uit onderstaande tabel blijkt waar het om gaat.
1. Vlaanderen, met voorop de CVP, aanvaardde destijds een pariteit in de regering, terwijl bijna tweederde van de kiezers Vlamingen zijn.
2. Vlaanderen, met voorop de CVP, aanvaardde destijds een kiesstelsel dat vanaf de zetelverdeling in het voordeel is van de Franstaligen: een Vlaamse zetel kostte in juni 2007 41.000 (CD&V) tot zelfs 44.000 stemmen (Open VLD). Een Franstalige verkozene van MR of PS is 36.000 kiezers waard, eenje van CdH 40.000 (wegens klein partijtje)
3. De regeringsvorming
Leterme I liet zich in een formatie wringen – eindelijk premier! – waarin (inclusief N-VA-stemmen) amper 50 procent van de Vlaamse kiezers vertegenwoordigd zijn, tegenover een “overkant” met 81% van de Franstaligen.
4. De ministerpostjes
Bij de postjesverdeling moest Leterme nog maar eens op de rug liggen voor vier VLD-ministers (voor een partijtje dat zwaar werd afgestraft tgo. 2003) én voor een batterij van twaalf Franstalige excellenties. Een ministerpost kost de Vlamingen 505.000 stemmen, de Franstaligen hebben er een voor 347.000 stemmen.
5. De staatssecretarissen
Als het dan over de staatssecretarissen ging, ging Leterme ermee akkoord vijf Franstaligen te benoemen tegenover twee Vlamingen. Een staatssecretaris kost Vlaanderen meer dan twee miljoen stemmen, de Franstaligen nog geen 500.000. Vlaanderen betaalt het vierdubbele.
Aantal kiezers 2007 (% op totaal)(*) [* voor partijen met verkozenen in de Kamer (2007)]
NL: 4.043.105(62,4%) FR: 2.435.700 (38,6%) TOTAAL:6.478.715 (100%)
Kostprijs van zetel in eigen taalgebied (aantal kiezers)
NL: Kartel: 41.165 / Open VLD: 43.858
FR: MR: 36.307 / PS 36.239 / CDH: 40.407
Kostprijs zetel per Vlaming en per Franstalige (totaal, 2007)
VL: 45.944 FR: 39.285
Aantal kamerleden meerderheidspartijen in Leterme I
NL: 48 FR: 53 TOTAAL: 101 op 150
Percentage zetels per taalgroep
NL: 47,50% FR: 52,50%
Aantal kiezers in Leterme I in eigen taalgebied (% stemmen op partijen met verkozenen)
NL: 50% FR: 80%
Aantal ministers
NL: 7+1 (premier) FR: 7 TOTAAL: 14+1
Prijs ministerpost in stemmen
NL: 505.388 FR: 347.957
Aantal staatssecretarissen
NL: 2 FR: 5 TOTAAL: 7
Prijs staatssecretarispost in stemmen
NL: 2.021.552 FR: 487.140
Totaal (Ministers + staatssecretarissen)
NL: 9+1 FR: 12 TOTAAL: 22
Volgens de grondwet moet er gelijkheid zijn bij de ministers in de regering, de premier niet meegerekend. Dus is gekozen voor zeven Vlaamse ministers en zeven Franstaligen, plus Leterme.
Dat was in Verhofstadt III even anders (7 Franstaligen, 6 Vlamingen + de Vlaamse premier). Over het aantal staatssecretarissen zegt de grondwet niets. De regeringsbanken in het halfrond van de Kamer waren te klein om alle ministers en staatssecretarissen van deze dichtbevolkte regering een plaatsje te geven
De commentaren
‘Per saldo zijn er meer Franstaligen dan Vlamingen aan boord, wat, gezien alles wat we het jongste jaar hebben beleefd, wel een bijzonder onverwachte uitkomst van de verkiezingen van 10 juni mag heten’, schrijft Bart Sturtewagen in De Standaard.
‘Ze dienen om 'een evenwicht' te construeren en vooral om enkele kandidaten voor de verkiezingen van 2009 nu al de kans te geven op televisie te komen’, aldus zijn collega Guy Tegenbos.
‘Smakeloze postjesjagerij. Met een merkwaardig gedrocht als resultaat… Merkwaardig toch in een land waar een ruime meerderheid Nederlandstalig is’, schrijft Peter De Backer in Het Nieuwsblad.